Bilim insanlarından aksi tesir uyarısı: Moraliniz bozukken kedinizi rahat bırakın

Evcil hayvanların insanların ruh hali üzerindeki olumlu tesirleri öteden beri biliniyor. Lakin ağır gerilim altındaki anlarda bu durumun büsbütün taraf değiştirmesi de mümkün. Canımız sıkıldığında ya da kendimizi baskı altında hissettiğimizde, teselliyi çabucak yanı başımızdaki patili dostlarımızda arıyoruz. Halbuki bilim insanları, bilhassa kediler konusunda beklenmeyen bir ihtarda bulundu.

Haberi okuduğunuz için teşekkürler, bizi takip etmeyi unutmayın!

Hollanda Açık Üniversitesi tarafından yürütülen yeni bir araştırma, gerilimli anlarda kedilere sarılmanın yahut onlarla ağır formda etkileşime girmenin insanı teselli etmek bir yana, durumu daha da kötüleştirebildiğini ortaya koydu. Uzmanlar, evcil hayvanlarla kurulan temasın ani gerilim anlarında sanıldığı üzere gözetici bir kalkan vazifesi görmediğini belirledi.

Araştırma takımı, evcil hayvan sahiplerinin günlük hayattaki gerilim anlarında hayvanlarıyla nasıl etkileşime girdiğini anlamak için kapsamlı bir çalışma başlattı. İştirakçiler beş gün boyunca günde tam 10 sefer ne hissettiklerini, o an neyle meşgul olduklarını ve hayvanlarıyla temas kurup kurmadıklarını rapor etti. Genel datalara bakıldığında, olağan vakitlerde kedi yahut köpekle vakit geçirmek insanlara ziyadesiyle müspet güç veriyor. Lakin işin içine ani bir gerilim girdiğinde işler değişiyor.

Araştırmanın başyazarı Dr. Mayke Janssens, köpeklerle kurulan temasın ağır gerilim anlarında nötr kaldığını, yani olumsuz hisleri azaltmadığını belirtiyor. Kedilerde ise durum daha çarpıcı; gerilimli anlarda kedisiyle daha fazla ilgilenen sahiplerin negatif hislerinin çok daha sertleştiği, hatta kendilerini daha makus hissettiği görülüyor.

Kedilerin uzaklıklı tabiatı ve evcilleşme sırrı

Bilim insanları bu durumun, kedilerin tabiatından ve beşerle kurduğu münasebetin yapısından kaynaklandığını düşünüyor. Köpeklere kıyasla kedilerle olan etkileşimler ekseriyetle daha pasif ve daha az talepkar bir seyir izliyor. Çalışmanın ortak müelliflerinden Dr. Sanne Peeters, stres anında kediyle ağır bir bağ kurmaya çalışmanın şahısta duygusal olarak çok bir hassasiyet ve yüklenme yarattığını, bunun da gerilim anında gereksinim duyulan sakin dayanak arayışıyla uyuşmadığını tabir ediyor. Kedi yahut köpek beslemek beşere yalnız olmadığını hissettiriyor ve olağanüstü bir arkadaşlık duygusu sunuyor olsa da, bu yarar, gerilimin tam olarak meydana geldiği o kriz anında işe yaramıyor. Hayvanın yalnızca odada sessizce var olması, onunla zorla bağ kurmaya çalışmaktan çok daha fazla duygusal yarara sahip.

Macaristan’daki Eötvös Loránd Üniversitesi’nin yaptığı bir öteki bağımsız araştırma da kedilerin bu bağımsız ve aralıklı halini destekleyen cinsten. Uzmanlar; eğitimsiz köpeklerin, kedilerin ve şimdi iki yaşında bile olmayan bebeklerin, tanıdıkları bir insanın kayıp bir eşyayı ararken verdikleri yansıları ölçtü. Testler sonucunda çocukların ve köpeklerin dörtte üçünden fazlası eşyanın yerini göstererek ya da onu şahsen getirerek beşere yardım etmeye çalıştı. Kediler ise olup biteni yalnızca uzaktan izlemekle yetindi. Kayıp obje kendi en sevdikleri ödül maması ya da oyuncak olmadığı sürece kılını bile kıpırdatmayan kedilerin bu hali, tarihi gelişimleriyle açıklanabilir.

Bilim dünyası, köpeklerin tersine kedilerin binlerce yıl evvel insan eliyle iş birliği için eğitilmediğini, bilakis kendi kendilerine yanımızda yaşamayı tercih ettiklerini hatırlatıyor. Yalnızca tıpkı meskeni paylaşıyor ve onlarla güçlü bir sevgi bağı kuruyoruz diye, kedilerden insanlarınkine benzeri ani bir yardım yahut empati refleksi beklemenin biyolojik olarak haksızlık olduğunu artık daha yeterli anlıyoruz. Hasebiyle iş yerinde ya da günlük hayatta çok bunaldığınız bir an yaşarsanız, kedinizi zorla kucağınıza alıp teselli beklemek yerine, ona yalnızca uzaktan bakıp kendinizi sakinleştirmek için diğer bir yol denemek çok daha mantıklı bir seçenek olabilir.