Türkiye’deki Üçağızlı II Mağarası’ndan çıkan şaşırtan insanlık mirası

Yaklaşık 77 bin yıl evvel Türkiye topraklarında var olan Üçağızlı II Mağarası, insanlık tarihinin en gizemli devirlerine ışık tutan bulgulara konut sahipliği yaptı. Bu mağara, evvel Neandertallerin, akabinde ise Homo sapiens çeşidinin ömür alanı haline geldi.

Haberi okuduğunuz için teşekkürler, bizi takip etmeyi unutmayın!

İki çeşidin vakit içindeki geçişi ve bölgeyi kullanımı, tarih öncesi devirde yaşamış olan bu iki kümenin birbirinden kopuk olmadığını gösteriyor. Arkeolojik bilgiler, çağdaş insanların bu mağaraya yerleştiğinde, evvelki sakinlerden kalan alışkanlıkları olduğu üzere devraldığını kanıtlıyor.

Paleolitik periyoda dair yapılan çalışmalar, Neandertaller ve Homo sapiens arasındaki etkileşimin boyutlarını belirlemek için devam ediyor. Fransa’daki Mandrin Mağarası üzere kimi bölgelerde bu iki çeşidin büsbütün farklı kültürlere sahip olduğu gözlemlenirken, İsrail’deki Tinshemet Mağarası üzere alanlarda cenaze gelenekleri ve teknolojik uygulamaların paylaşıldığı görülüyor. Üçağızlı II Mağarası’ndaki son keşifler, bu tartışmaya yeni bir boyut kazandırdı. Uzmanlar tarafından bulunan altı diş ve çene kemiği kesimi, Neandertallerin 77 bin yıl evvel mağarada bulunduğunu, Homo sapiens topluluklarının ise 59 bin yıl evvel bu noktaya ulaştığını netleştirdi.

Mağara içerisinden çıkarılan 19 binden fazla taş alet ve 24 bini aşkın hayvan kalıntısı, bölgedeki ömrün ayrıntılarını gözler önüne seriyor. Dataların incelenmesi sonucu, Homo sapiens’in avlanma ve alet üretimi konusunda Neandertallerin geliştirdiği yolları benimsediği anlaşıldı. Bilhassa 29 tanesi Columbella rustica çeşidine ilişkin olan toplam 59 deniz kabuğu, araştırmacıların dikkatini çeken en değerli bulgu pozisyonunda. Besin kıymeti taşımayan bu deniz kabuklarının takı ve dekoratif maksatla kullanılmış olması, iki insan çeşidi arasında yalnızca pratik değil, sembolik bir kültür transferinin da yaşandığını kanıtlıyor.

Kültürel alışverişin sırrı

Proceedings of the National Academy of Sciences mecmuasında yayımlanan bulgular, Gaziantep Üniversitesi’nden Profesör İsmail Baykara ve takımı tarafından değerlendirildi. Baykara, iki cins arasındaki bu denli yoğun sürekliliği görmenin kendileri ismine hayli şaşırtan olduğunu belirtiyor.

Levant bölgesinin, antik çağlardaki genetik ve kültürel etkileşimler açısından kilit bir role sahip olduğu görüşü öne çıkıyor. İki tıbbın sahip olduğu emsal bilişsel ve davranışsal düzeyler, mağaradaki yaşama biçimlerinde izlerini bırakmış durumda. Yeniden de beyin yapısı ile davranışsal karmaşıklık arasındaki bağ, bilim dünyasında keşfedilmeyi bekleyen bir alan olmaya devam ediyor. İleride yapılacak yeni hafriyat çalışmaları, bu antik iştirakin hudutlarını daha net bir biçimde çizecek.