Grönland’daki Viking gizeminin arkasında yatan sır açığa çıktı

Tarihin en sağlam topluluklarından biri olarak bilinen Vikinglerin yüzyıllar evvel Kuzey Atlantik’teki yerleşimlerini sebep apansız terk ettiği sorusu, uzun yıllar boyunca bilim dünyasının zihnini meşgul etti. Genel kanı, 15. yüzyıl başlarında yaşanan ani nüfus düşüşünün arkasında dondurucu soğukların olduğu yönündeydi. Ancak Science Advances mecmuasında yayımlanan yeni bir çalışma, bu tarihi gizemin perdesini aralayarak hatalının soğuk hava değil, şiddetli su kıtlığı olduğunu ortaya koydu.

Haberi okuduğunuz için teşekkürler, bizi takip etmeyi unutmayın!

Geçmişteki araştırmalar, global sıcaklıkların düştüğü “Küçük Buz Çağı” bilgilerini kolonilerin çok uzağındaki buz kütlelerinden alıyordu. Massachusetts Amherst Üniversitesi uzmanları ise direkt Viking çiftliklerinin kalbinde yer alan bir gölün taban tortularını incelemeyi seçti. Son 2 bin yılın iklim haritasını çıkaran yer bilimciler, Vikinglerin adada geçirdiği 400 yıl boyunca sıcaklıkların aslında radikal bir değişim göstermediğini, asıl büyük darbenin kuraklıktan geldiğini belirledi.

Yağışların kademeli olarak azalması, hayvancılıkla geçinen koloni iktisadını tam bir çıkmaza sürükledi. Grönland’ın sert kış kurallarında sığırlarını aylarca ahırlarda tutan çiftçiler, bahar geldiğinde açlıktan yürüyemeyen hayvanlarını meralara kucaklarında taşımak zorundaydı. Kuraklığın otlakları kurutması ve saman randımanını düşürmesi, hayvanları kış uzunluğu beslemeyi imkansız hale getirdi.

Denizdeki tehlike ve kopan bağlar

Kıtlık baş gösterince topluluğun bir kısmı hayatta kalabilmek için açık denizlerde avlanmaya yöneldi. Fakat dalgalarla boğuşarak deniz memelisi avlamak, karadaki tarıma kıyasla hem büyük riskler barındırıyordu hem de kesin bir besin garantisi sunmuyordu. Üstelik deniz üzerindeki buzlanmanın artması, Avrupa ana karası ile yapılan ticareti de büsbütün durma noktasına getirdi.

Sonuç olarak su kaynaklarının tükenmesi, ekonomik çöküş ve toplumsal huzursuzluk birleşince, bu savaşçı halk milattan sonra 985 yılında kurduğu Doğu Yerleşimi köylerini büsbütün terk etmek zorunda kaldı.