Karıncaları havaya uçuran mühendis örümcek ile tanışın

Doğa, hayatta kalma savaşında canlılara birbirinden tuhaf yetenekler kazandırmaya devam ediyor. Avını büyüleyen mürekkep balıklarından fizikî hudutlarını aşan böceklere kadar her çeşit, kendi stratejisini kuruyor.

Haberi okuduğunuz için teşekkürler, bizi takip etmeyi unutmayın!

Avustralya’da tespit edilen yeni bir örümcek çeşidi ise mühendislik yeteneklerini kullanarak avlanma sürecinde yepisyeni bir sayfa açmış durumda. “Propostira” cinsinden olduğu varsayım edilen bu canlı, hedeflediği karıncaları havaya uçuran kokulu bir yaylı düzenekle besleniyor. Saniyeler süren bu fırlatma hareketi, avın doğrudan ağa düşmesiyle sona eriyor.

Current Biology mecmuasındaki araştırmaya nazaran, “doğanın makine mühendisleri” olarak tanımlanan bu cinsin karıncaları avlaması şaşkınlıkla karşılandı. Karıncalar; iğneleri, güçlü savunma kimyasalları ve kolektif yardımlaşma marifetleri yüzünden örümcekler için riskli birer av kategorisinde. Kelam konusu örümcek, bilhassa yeşil ağaç karıncalarıyla beslenmek için gündüzleri yaprak altlarında gizleniyor. Gece olduğunda ise yaklaşık 50 santimetre aşağıya inerek ipeğiyle kendine bir çalışma alanı hazırlıyor. Tabana yakın bir noktada koni formunda kurduğu bu yapı, karıncaları direkt gayeye çekiyor.

Karıncalar, bölgelerine kurulan bu yabancı yapıya reaksiyon gösterip ısırma eğilimi sergilediklerinde, örümceğin planı devreye giriyor. Isırıkla birlikte yaprağa bağlı çıpa özgür kalıyor ve gerilen ipek lifler fevkalade bir süratle yukarı fırlıyor. Bu anlık hareket sonucunda karınca, kendi yükünün 100 katından fazla bir kuvvetle havaya uçuyor. Araştırmacılar, örümceğin yaydığı feromonların sırf amaç karıncaları cezbettiğini keşfetti. Öbür çeşitler bu koninin yanından geçip giderken, yeşil ağaç karıncaları kokuya kapılıp tuzağı tetikliyor.

Mekanik sonların ötesinde bir güç

Bu usul, avcının atılım yapmasına gerek kalmadan direkt avın kendi aksiyonuyla tetiklenen birinci ağ örneği. Havada savrulan karınca ağa takıldığı anda örümcek, avını ipekleriyle büsbütün sararak etkisiz hale getiriyor. Uzmanlar bu sistemi elastik güç depolayan bir yaya benzetiyor. Karıncaların yüzeylere tutunmasını sağlayan yapışkan ayak pedleri, bu mancınık düzeneği karşısında yetersiz kalıyor. Bu canlı, biyolojik ipek mancınıkları arasında en yüksek anlık güç yoğunluğunu üreten cins olarak tabiat tarihindeki yerini almış durumda.