Son günlerde İran cephesinde yaşananlar, yapay zekâ teknolojilerinin savaştaki rolünü de yeniden tartışmaya açtı. ABD ve İsrail’in İran’a karşı başlattığı saldırıda yapay zekâyı aktif olarak kullanması ABD’de bile tartışma yaratırken, bu kullanım teknoloji şirketlerini de hedef hâline getirdi. Nitekim son günlerde İran da ABD’li teknoloji şirketlerinin Orta Doğu’daki tesislerini hedef almaya başladı. Bu süreçte, özellikle yapay zekâları besleyen veri merkezlerinin hedef hâline gelmesi savaşın değişen yüzünü gözler önüne serdi. İran tarafından gerçekleştirilen karşı saldırılarda, Amazon’un Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreyn’de bulunan veri merkezleri kamikaze dronlarla hedef alındı. Saldırıların ardından çıkan yangınlar ve yapısal hasar, bölgedeki bulut hizmetlerinde kesintilere yol açtı. Amazon tarafından yapılan açıklamalara göre, bu saldırılar enerji altyapısında aksamalara neden olurken, bazı durumlarda yangın söndürme çalışmaları bile ek hasar yarattı.
Haberi okuduğunuz için teşekkürler, bizi takip etmeyi unutmayın!
İran: “Veri Merkezleri Düşmanın Askeri ve İstihbarat Faaliyetlerine Destek Veriyor”
İran cephesinden gelen açıklamalar ise bu saldırıların amacının sivil hizmetleri aksatmak olmadığını özellikle vurguluyor. İran devlet kanallarına göre hedef alınan bu veri merkezleri, “düşmanın askeri ve istihbarat faaliyetlerine destek veren altyapılar” olarak değerlendiriliyor. Bu konuda çok da haksız sayılmazlar. Zira Amazon, Google ve Microsoft gibi teknoloji şirketlerinin ABD Savunma Bakanlığı (Pentagon) ile birlikte projeler yürüttüğü biliniyor. Hatta bu durum son dönemde ABD’de de tartışılıyor. Pentagon’un yapay zekâsını koşulsuz kullanıma açmayan Anthropic‘i hedef hâline getirmesi, askeri kanat ile teknoloji sektörü arasındaki bu zoraki iş birliğini daha net görmemizi sağlamıştı.
Teknik açıdan bakıldığında, modern bulut sistemleri coğrafi olarak dağıtılmış “bölge” (region) adı verilen yapılardan oluşuyor ve her biri birden fazla fiziksel veri merkezini kapsıyor. Bazı şirketler, hassas askeri veriler için tamamen izole edilmiş, yalnızca savunma kurumlarına ayrılmış özel bölgeler oluşturuyor. Ancak pek çok durumda, askeri ve sivil iş yükleri aynı fiziksel altyapıyı paylaşabiliyor. Bu da dışarıdan bakıldığında hangi sunucunun ne amaçla kullanıldığını ayırt etmeyi neredeyse imkânsız hâle getiriyor.
Uzmanlara göre bu belirsizlik, uluslararası hukuk açısından ciddi bir gri alan yaratıyor. Bir veri merkezinin hedef alınabilmesi için, o an itibarıyla askeri operasyonlara “somut ve doğrudan katkı” sağladığının gösterilmesi gerekiyor. Ancak bulut altyapısının opak yapısı nedeniyle bu tür bir tespiti yapmak çoğu zaman mümkün olmuyor.
Öte yandan yapay zekâ ile güçlendirilmiş askeri sistemlerin yaygınlaşması, veri merkezlerinin stratejik önemini daha da artırıyor. Veri merkezleri, geçmişte silah fabrikalarının sahip olduğu stratejik konuma yaklaşıyor. Hatta bazı uzmanlar, bu gelişmeyi Soğuk Savaş dönemindeki nükleer silah altyapılarıyla kıyaslayarak, veri merkezlerinin yeni dönemin “kritik hedefleri” olabileceğine dikkat çekiyor. Yani anlayacağınız, yapay zekâ ve bulut teknolojilerinin askeri sistemlere entegrasyonu, savaşın sınırlarını yeniden çiziyor.
